content top

Softbox review

Softbox review

Op de afgelopen PI beurs kwam ik Photoflex tegen, een gerenommeerde speler op de markt van professionele foto apparatuur. PhotoFlex maakt onder andere speedflitsers voor alle merken camera’s. Waar ze bekend mee zijn geworden zijn hun softboxen, reflectieschermen en paraplu’s. Als test hebben we van Eyes On Media ( importeur Photoflex) een HalfDome  van 39×140 (striplight), Octodome van 139 cm en een zilveren paraplu van 180 cm. Ja u leest het goed 180 cm paraplu. Paraplu als lichtvervormer Vroeger moest ik er niets van paraplu’s weten . Tijdens workshops en cursussen vertelde ik meestal dat ze alleen maar goed waren als het regent. Maar die mening is veranderd, sinds ik gewerkt hebt met dit monster van 180 cm. Bij een grote Paraplu van 180 cm is het net of je een grote zon achter je hebt staan. Heb je weinig tijd en ruimte en je wilt een groep mensen of een model in een bepaalde scene fotograferen dan is het uitklappen van de paraplu voldoende om heel de scene uit te lichten. Het spreekt voor zich, dat de lichtspreiding door de grote van de paraplu enorm is. De buitenkant is zwart en de binnenkant is zilver. Het licht is mooi zacht en verloopt naar buiten toe. Als het ware krijg je lichtafval naar de buitenste randen, vergelijkbaar met een gegradueerd filter, wat een heel mooi effect geeft. Door de zilveren reflectie laag is de lichtopbrengst een paar stoppen meer dan een witte. De prijs kwaliteit verhouding van de paraplu is erg goed. Hij is te koop voor ongeveer € 108,00 . Vergelijkbare merken kosten vaak meer. De baleinen zijn gemaakt van glasfiber, erg buigzaam en sterk. Octadome en Halfdome (striplight) de meeste fabrikanten van flitsapparatuur maken softboxen speciaal afgestemd op hun flitsunits. Vaak zijn er ook adapters te koop, zodat ze op een merk gebruikt kunnen worden. Photoflex maakt eigen flitsers, maar de softboxen zijn ontwikkeld voor alle merken. Ik heb een Halfdome Medium       (striplight) en een Octodome medium op mijn Elinchrom Flitsers gezet om ze te proberen. Om te beginnen met de Halfdome Medium deze wordt compleet geleverd met binnen en buiten diffuser en een masker om de licht spreiding naar de zijkanten te reduceren. De kwaliteit van de stof is erg degelijk. Door de naden komt totaal geen licht. Het in elkaar zetten van de softboxen is snel en eenvoudig. Doormiddel van een gepatenteerd systeem kunnen de baleinen aan de buitenkanten van de softbox vastgezet worden. zie onderstaand filmpje. Hetzelfde geldt voor de Octodome, deze is verkrijgbaar in een hittebestendige uitvoering zodat deze ook gebruikt kan worden met continue verlichting, ideaal voor filmen. Veel andere merken softboxen kunnen niet tegen...

Read More

FujiFilm X-T1 en Elinchrom ELC

FujiFilm X-T1 en Elinchrom ELC

Fujifilm X-T1 meets Elinchrom ELC Het weekeinde van 31 maart was de Professional Imaging beurs in Nijkerk. Voor heen in Nieuwegein. Doordat de PI beurs ieder jaar weer groeit, moest er naar een andere locatie uitgeweken worden. En dat is wat mij betreft goed bevallen. Op de stand van Fotoflits.com, hebben we met verschillende fotografen demonstraties gegeven en met name gewerkt met de Elinchrom ELC flitser in combinatie met de FujiFilm X-T1. Dat er een zware full frame camera nodig is om spectaculaire foto’s te maken, is al lang niet meer nodig. Met de komst van de FujiFlim X-T1 met een APS-C sensor en de schitterende Fujifilm XF lenzen. Het is niet de bedoeling een technische review te schrijven dit komt later nog. Maar de camera kan onder moeilijk lichtomstandigheden werken tot ISO 51200, de digitale zoeker is state of the art technologie. Het is in het begin wennen, maar daarna wil je niet meer anders. Zo handig dat je de instellingen allemaal kan zien. Maar nog beter is dat er bijna geen vertraging in het beeld is. Als je snel draait met de camera dan blijft het zoeker beeld niet haperen. Het is een zuiver en licht beeld en zeker in donkere omstandigheden is het een lust om mee te werken. De camera ziet er klein uit. Ligt perfect in de hand en de knoppen zitten op de juiste plaats. Dus het werd tijd om de camera eens te testen voor een groot publiek, tijdens de demonstraties van de Elinchrom ELC units. Het in stellen van de handmatige belichting is een peuleschil. Diafragma kan je ouderwets instellen met een ring op het objectief. De sluitertijd kan digitaal of met een draaiknop. De flits meting wordt gedaan door een Gossen Digisix en ingesteld in de camera. De ELC flitsers hebben een zeer korte flitsduur van 1/5220 seconde. Ideaal om beweging te bevriezen, met een relatief snelle belichtingstijd. De camera reageert snel genoeg om de skater vliegend in de lucht te pakken. Na een paar oefen foto’s, konden er achter elkaar goede foto’s gemaakt worden. Het publiek was erg onder de indruk van de kwaliteit, zeker nadat mijn collega fotograaf foto’s had gemaakt met de wel 4x duurdere Nikon D4. Zelf werk ik ook met een grote Nikon camera maar de FujiFilm X-T1 kan veel van mijn dagelijkse taken overnemen. De Nikon hang ik om mijn schouders om de klant te laten zien dat ik met een grote professionele camera werk. Uiteindelijk maak ik de foto’s met de FujiFilm. Want aan de foto’s is moeilijk te zien welke camera er is gebruikt. Maar belangrijk is ook dat de camera om kan gaan met het synchroniseren van lange belichtingstijden in...

Read More

Van statief tot megaprint

Van statief tot megaprint

Sinds enige maanden loop ik dag en nacht met een REDGED Travel Series statief rond. Hij is een verbroedering aangegaan met mijn Clik Elite Probody Sport fotorugzak. Ik ga de deur niet meer uit zonder deze twee. Overdreven denkt u misschien! Nee hoor, als fotograaf wil je eigenlijk altijd al je apparatuur bij je hebben zonder dat je er te veel last van hebt. Dit geldt niet alleen voor een goede rugzak maar zeker ook voor een statief.  De meeste laten het thuis, omdat het vaak een blok aan je been is. Ik nam alleen mijn statief mee als ik dacht het nodig te hebben. Maar je weet nooit in welke situaties je terecht komt, dus mijn advies, neem je statief altijd mee. Om de last minder zwaar te maken zorg dan dat je een goed statief hebt. De Redged TSC-428 travel is van carbon fiber, hij is zo licht dat je er geen last van hebt.  Het balhoofd RNB-1 is ook speciaal ontwikkeld voor dit statief, licht, compact en makkelijk verstelbaar. Ook ideaal om panorama foto’s mee te maken, omdat het gehele balhoofd op een plaat kan draaien. Op het balhoofd is een snelwissel plaat gemonteerd zodat de camera of objectief er in een paar seconden op bevestigd kan worden. De poten van het statief kunnen doormiddel van draaikoppelingen uitgeschoven worden, een kwartslag is al voldoende om dit te bewerkstellen. Alles is stofdicht afgewerkt en zodoende voor alle situaties inzetbaar. De poten van het statief kunnen onder diverse hoeken gezet worden, tot bijna horizontaal. Wat als voordeel heeft dat je laag bij de grond kan werken. Ideaal voor macro, maar ook voor landschappen. Het praktische van dit statief is dat de poten 180 graden naar boven kunnen worden geklapt, het balhoofd komt dan tussen de poten te zitten. Ingeklapt is het statief inclusief balhoofd 43 cm. Alles uitgeschoven komt hij tot een hoogte van 141 cm, met een gewicht van nog geen 1,3 kg. Hij kan een camera tot 12 kg handelen. Als je dit zo leest, snap je wel dat dit statief de ideale reispartner is. Omdat ik het statief altijd bij me heb kan ik het dus ook altijd gebruiken. En dat levert soms hele mooie en unieke beelden op. Nog mooier is, als deze foto’s ook aangekocht worden. Deze winter maakte ik foto’s van duinlandschappen met de zee op de achtergrond. Door gebruik te maken van de Redged, kon ik absolute scherpte in de foto krijgen. Het Badhotel Domburg zag deze foto’s en koos er een voor het vernieuwde restaurant. Of ik de foto uit kon vergroten tot 6,30 x 2,4 meter. Wouw, dat is nog eens een serieuze foto....

Read More

Fotoboek over Zeeland

Fotoboek over Zeeland

Beste lezers, Het is al weer enige tijd geleden dat ik mijn blog heb bijgewerkt, dit komt omdat er zoveel veranderingen zijn geweest de afgelopen maanden dat er gewoonweg geen tijd voor was. Ik ga proberen twee wekelijks een blog te schrijven over diverse zaken, met gemeenschappelijke deler ” Fotografie” . Vorige maand is mijn eerste fotoboek over Zeeland verschenen. Het boek wordt ondersteund door mooie Haiku (een vorm van Japanse dichtkunst, geschreven in drie regels) van Lut Lievense uit Zoutelande. Het is een schitterend boek om iemand cadeau te doen of om zelf te lezen. Het boek heeft 50 pagina’s vol met foto’s van Zeeland. De foto’s zijn gemaakt in alle vier de jaargetijden. Een selectie van deze foto’s zijn ook gebruikt voor een groot Zeeuws hotel in Domburg. In het boek zijn voorbeeld foto’s te vinden van deze hotelkamers met mijn foto’s als illustratie. Het is vooral een mooi boek om rustig voor te gaan zitten en de beelden in je op te nemen. De Haiku zijn speciaal voor de foto’s geschreven en zijn stuk voor stuk juweeltjes. Ik kon me als fotograaf meteen vinden bij de gedichten en vind het ook mooi om te lezen dat iemand mijn foto’s in drie regels kan beschrijven. Het formaat is een zogenaamd “Coffee table book” met een harde kaft. Het drukwerk is van uitmuntende kwaliteit, gedrukt voor Pieters in Groede. Zij staan bekend voor hun goede kwaliteit.  Op de website van de PZC is een artikel gewijd aan dit mooie fotoboek. Alhoewel ik het niet helemaal eens ben met wat er geschreven is, maar ja daar doe je niets aan. Artikel PZC Het boek is te koop in de boekenwinkel in Zoutelande en via mijn website Heulen.nl. Wees er snel bij want het boek is uitgegeven in een beperkte oplage. Het boek kost 20 euro, exclusief verzendkosten. Groeten Peter van...

Read More

The Old Viking Chef

The Old Viking Chef

The old Viking Ondertussen zijn we gestrand in Lower Island Cove. Een schitterend en onbeschreven gedeelte in Newfoundland. Om er te komen hebben we twee verschillende B&B gehad. Beide op het schiereiland waar de oudste nederzettingen zijn. Een bekende plaats waar we geweest zijn is Bonnevista, hier is John Cabot aan land gekomen ergens in 1450 of zo. Voor de Canadezen is dit een” must see “. De meeste oude gebouwen van Canada zijn hier te vinden. Maar voor ons gewoon weer een oude stad, wij hebben er zoveel in Europa dat het moeilijk is om er warm voor te lopen. Op aanraden van de vorige B&B zijn we in Trinity geëindigd om te overnachten. Je merkt goed dat dit populaire plaatsen zijn want de prijzen zijn een stuk hoger. Na wat gezoek hebben we uiteindelijk een goedkope gevonden The Village Inn, zoek deze naam maar eens op in Traveladvisor.com kan je lachen. Het bleek een oud gebouw te zijn, maar ja de kamer zag er op het eerste oog goed uit. We waren veel te moe en blij dat we wat hadden gevonden. De eigenaar van de The Village Inn, Peter Bemish, een een dokter, hoogleraar, professor en weet ik veel meer. Hij is naar zijn zeggen beroemd geworden doordat hij een nieuwe definitie van tijd heeft ontdekt. Hij is er achter gekomen dat dieren op deze manier communiceren. RBC Time, Rithem Based Communication (RBC). Hij heeft er zelfs boeken over geschreven en gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften. Maar het bleef een vreemde man, met gekke geluidjes en alleen maar praten en vooral niet luisteren. Maar na twee uurtjes waren we het beu en zijn we naar bed gegaan. We lagen in die vreemde kamer en we voelden ons beiden niet echt op ons gemak. Ik heb om de een of andere reden mijn telefoon gepakt en die Peter Bemish gegoogled, nou dat had ik beter niet kunnen doen. Blijkt hij een soort Fritsel te zijn, alleen dan met jonge kinderen. Hij was drie jaar geleden veroordeeld tot 2 jaar gevangenis straf voor het lastig vallen van jonge jongetjes in het hotel en tijdens de boottrips. Bleek achteraf dat de kamer waar wij in sliepen ook nog hun slaapkamer is geweest. We hadden dus een zeer onrustige nacht en we wisten niet hoe snel we de volgende morgen weg moesten komen. Gelukkig na een goede bak Frenchvanilla waren we over de schok heen en konden we weer genieten van het landschap. We zitten op het schiereiland tegenover Bonnevista, het is een onbeschreven gedeelte van NFLD. We weten nu ook waarom, als je langs de kust rijdt dan zie je in eerste instantie niet veel...

Read More

Iceberg alley

Iceberg alley

Eigenlijk had ik een andere titel IED bedacht voor deze blog maar deze was misschien te schokkend voor sommige lezers. Wat heeft dat te maken met Canada? Het rijden door de bossen in de schemer of nacht in Newfoundland, moet hetzelfde aanvoelen als het rijden in Afghanistan. Ieder moment kan daar een IED afgaan als je er langs rijd. Hier zijn het MOOS. De elanden kunnen hier plotseling uit de bossen oversteken, niet fijn als je tegen 450 kgr biefstuk rijd met 110 km per uur. Jaarlijks komen er meer dan 266 mensen om door encounters met een MOOS. Als het de Moos niet zijn die voor gevaarlijke situaties zorgen, dan zijn het wel de Moos hunters. Dat zijn jagers die met hun pick-uptruck, volgeladen met een quad en geweren, langzaam langs de bossen rijden om op Moos te jagen. Als ze wat zien bewegen staan ze gewoon op de rem, ook al rijden ze op de snelweg. Iedereen hier heeft een zogenaamde Moos license. In Twillingate waar we nu zijn wordt ook nog op zeehonden gejaagd, puur voor eigen gebruik. Twee keer twee weken per jaar mogen de inwoners van de vissersdorpen in NFL kabeljauw vangen, niet meer dan 5 per man en 15 per boot. Allemaal voor eigen gebruik. Eigenlijk eten ze de vis niet vers, of er wordt stokvis van gemaakt of ze vriezen het in. Ze maken er dan een speciaal gerecht van. Harde cakes ( soort noodrantsoenen) worden een nacht geweekt in water, daarna aan de kook gebracht en dan van het vocht ontdaan. De kabeljauw wordt op dezelfde manier behandeld en dit wordt dan als een soort prakje gehusseld op je bord. Er gaan dan gebakken kaantjes door om het geheel smaak te geven Het is niet vies maar een heel bord is iets te veel van het goede. Vorig jaar zat ik met collega’s in de kantine een artikel te lezen over een ijsschots ter grote van de provincie Utrecht die was losgekomen van Groenland en richting Canada dreef. Nu iets meer dan een jaar later is deze ijsshots bij NFL in meerdere stukken gebroken en een groot stuk is de baai van Twillingate ingedreven. Zeer ongewoon voor deze tijd van het jaar. Laten wij nu net toevallig daar zijn. Hoe mooi kan het leven zijn. Nog nooit een ijsberg gezien en dan meteen een hele speciale ook. De laatste ijsberg die in de baai van Twillingate kwam in september was rind 1890. Natuurlijk heb ik er veel te veel foto’s van gemaakt, vanaf de kant maar ook vanaf een boot. Dan pas zie je hoe enorm groot die dingen zijn. 1/9 deel steekt maar uit het...

Read More
content top